چهقدر پرتوپلا میu200eنویسم من. یادِ فرنسی افتادم.

روزهای سرد افسردهکنندهاند. چون مجبورت میکنند به درون خودت برگردی، یک گوشه کِز کنی و تنها باشی. از روزهای سرد متنفرم. از تمام روزهای سردی که اتفاقات دشوار زندگیم توشون افتاده متنفرم. از امروز. × لطفاً دعا کنید برای مادرم.

تصوری که از مرگ خودم دارم؛ اطراف ۵۰ و خردهای سالگی روی تخت آیسییو، سرطان متاستاتیکی که ریهم ُ درگیر کرده و امیدوارم نفسهای آخرم بدون درد باشه.

امروز وقتی واحدی بالاخره اعتراف کرد جوابم درست بود، حس کردم اون آدم همیشگی نیست. × فکر کنم قرصیچیزی خودهبود.

یک نفر سالهاست دیشکنری ادونسِ قطورِ لانگمنِ گرونقیمتم ُ قرض گرفته و برش نگردونده، حالا به طور اتفاقی فلشِ 32 گیگش دستم افتاده. برنامهم اینه تا موقعی که کتاب به دستم نرسیده، فلشُ مایملک خودم بدونم.

در مورد اتفاقات حرف نمیزنم. در این مورد که مثل لوییزا کلارک شانس آشنایی با همچین آدمایی ُ داشتهباشید یا فکر کنید لوییزا کلارک یک قهرمانست یا هرچی. در مورد زندگی واقعی حرف میزنم. در مورد دویدن و نر

مرسی که دوران ابتداییم دیگه هیچ وقت برنمیگرده.

اگر این تمرین ُ قبل 12 تموم کنی، یک قسمت فرندز مهمونت میکنم.

میخوام دعوتتون کنم به چند کلمه ناله،یک توصیهی کاربردی و یک آهنگ جذاب.دوتا از همکلاسیهام هستند که باردارند. اونم تو ماههای آخرش. خب تا اینجا هیچربطی به من نداره؛ با اینکه فکرمیکنم دانشجوی مهن

نرید تهوتوهِ زندگیِ نویسندههای مورد علاقهتون ُ دربیارین. به همون نامی ازشون اکتفا کنین. من از سداریس خوشم مییاد، سلینجر مورد علاقهی منه، آلیس مونرو رو چشمِ من جا داره... چرا با من این کارُ کردی سداریس؟ :((

مامانم داره کوچیک میشه، داره جمع میشه.

هوا گرگومیشطوره و سرد. مثلِ وقتیست که آدم خوبهی قصه میمیره. و این هوا جواز رسمی خودکشی ُ میده بهم. سرما هم خوردم و میتونم بعداً این اجازه رو به خودم بدم که نوشتههای این متن ُ خیلی جدی نگیرم.

یا از لهیب مکر حسودان به دور باش یا مثل من بسوز و بساز و صبور باش اهل نظر تواضع بیجا نمیکنند در چشم اهل کبر سراپا غرور باش بیاعتنا به سنگزدنها در این مسیر همچون قطار در تب و تاب عبور باش روشن

این پرسش « کی میری دکتر؟» یا «هنوز ادامه میدی؟» به شدت روی مغزمه و در عین حال نمیخوام بفهمند که روی مغزمه.

دیشب توی یکی از این عیددیدنیها، یکی از اون اقوام بدسابقه که چندین جلد از کتابهام ُ برده و نیاورده میخواست به قفسهی کتابهای فلسفهم دستیازد، ولی به طور باورنکردنیای تونستم بحث ُ به مهجور موندن فلسفهی پیشرفتهی ملاصدرا و جفای تاریخ به اون برسونم و بعد موضوع رو عوض کنم؛ سپس از کنار فرد مورد نظر بلند شدم،...

بازار بولت ژورنال درست کردن این روزا خیلی داغه. منم دارم نسخهی خودم ُ درست میکنم؛ ولی این چیزی نیست که میخوام در موردش حرف بزنم. من منتظرم؛ منتظرم در آینده همهچیز درست شه، وقتایی که به رفتن فکر م

چه حس خوبی داره، وقتی کروم دیوایس جدیدت ُ باز میکنی و با اکانتت وارد میشی و همهچیز برمیگرده. آرزو میکردم زندگی هم همینجوری بود.

و قسم به جوشهایی که یکی یکی در پیشانی ظاهر میشوند.

امروز به جای استادمون حلتمرینش اومدهبود سر کلاس. به محض این که رسیدم پشت در و از پشت شیشه، دیدمش اومدم فرار کنم که یک ندایی از درونم یادآوری کرد، کمی با مباحث فصل پایداری مشکل دارم، برای همین رفتم

امشب از اونشبهایی بود که دلم گرفتهبود و بیپتونزُ به امید یافتن یک آلبوم شبیه «کلاغ سفید»ِ دالبند زیرورو کردم و «شیراز»ِ دنگشو رو خریدم و همین الان اسپیکرُ روشن کردم و دارم بهش گوش میدم و یُخده قلبِم آروم گِرِف. × بیشتر دوست داشتم آلبوم «دو گوش و یک سر»ِ نجوا خبازیانُ بخرم، اما چون تگِ «موسیقیِ کودک»...