نمیخوام جلوی خودش بگم چون بارها سر این موضوع بحث کردهام که آرزوی قلبیمه که برادرم زودتر بره خونهی خودش و مامانم و خودش مصرانه گفتهاند که قطعاً دلم براش تنگ میشه و حسرت این دورهم بودنها رو میخورم.
واقعیت اینئه که دقیقاً همینئه. دوستدارم همچنان اون نقش ساپورتیو ُ داشته باشم براش و از الان دلم براش تنگ میشه.
برچسب:
نویسنده: پارسا رضایی